به آرامی آغاز به مردن می کنی
اگر سفر نکنی،
اگر چیزی نخوانی،♣
اگر به صدای زندگی گوش ندهی،
اگر به خود بها ندهی...♣
به آرامی آغاز به مردن میکنی
زمانیکه خودباوری را در خودت بکشی،
وقتی نگذاری دیگران به تو کمک کنند♣
به آرامی آغاز به مردن میکنی
اگر بنده عادت های خود شوی
اگر همیشه از یک راه تکراری بروی♣
اگر روزمرگی را تغییر ندهی
اگر رنگهای متفاوت به تن نکنی،
یا اگر با افراد مختلف صحبت نکنی♣
تو به آرامی آغاز به مردن میکنی
اگر از شور و حرارت،
از احساسات عمیق،
و از پاکی هایی که چشمانت را به درخشش وا میدارند
و ضربان قلبت را تندترمی کنند،
دوری کنی...♣
تو به آرامی آغاز به مردن میکنی♣
اگر هنگامیکه با شغلت، یا زندگیت شاد نیستی، آنرا عوض نکنی
اگر برای مطمئن در نامطمئن خطر نکنی
اگر ورای رویاها نروی،
اگر به خودت اجازه ندهی
که حداقل یکبار در تمام زندگیت
ورای مصلحت اندیشی بروی..♣..
امروز زندگی را آغاز کن!!!!!!
امروز مخاطره کن!!!!!
نگذار که به آرامی بمیری...!!!!!!!!!!!
پاکی را فراموش نکن!!!!!!!!
یک تاجر آمریکایی نزدیک یک روستای مکزیکی ایستاده بود.
در همان موقع یک قایق کوچک ماهیگیری رد شد که داخلش چند تا ماهی بود
تاجر از ماهیگیر پرسید: چقدر طول کشید تا این چند ماهی رو گرفتی؟
ماهیگیر: مدت خیلی کمی
تاجر: پس چرا بیشتر صبر نکردی تا بیشتر ماهی گیرت بیاد؟
ماهیگیر: چون همین تعداد برای سیر کردن خانواده ام کافی است.
تاجر: اما بقیه وقتت رو چیکار می کنی ؟
ماهیگیر: تا دیر وقت می خوابم. یه کم ماهی گیری می کنم. با بچه ها بازی می کنم بعد میرم توی دهکده و با دوستان شروع می کنیم به گیتار زدن. خلاصه مشغولیم به این نوع زندگی
تاجر: من تو هاروارد درس خوندم و می تونم کمکت کنم. تو باید بیشتر ماهیگیری کنی.
اون وقت می تونی با پولش قایق بزرگتری بخری و با درآمد اون چند تا قایق دیگر هم بعداً اضافه می کنی. اون وقت یه عالمه قایق برای ماهیگیری داری!
ماهیگیر: خوب بعدش چی؟
تاجر: به جای اینکه ماهی ها رو به واسطه بفروشی اونا رو مستقیماً به مشتری میدی و برای خودت کارو بار درست می کنی...
بعدش کارخونه راه می اندازی و به تولیداتش نظارت می کنی... این دهکده کوچک رو هم ترک می کنی و می روی مکزیکوسیتی! بعد از اون هم لوس آنجلس! و از اونجا هم نیویورک.... اونجاست که دست به کارهای مهم تری می زنی....
ماهیگیر: اما بعدش چی آقا ؟
تاجر: بهترین قسمت همینه. در یک موقعیت مناسب که گیر اومد میری و سهام شرکت رو به قیمت خیلی بالا می فروشی! این کار میلیون ها دلار برات عایدی داره
ماهیگیر: میلیون ها دلار! خوب بعدش چی ؟
تاجر: اون وقت بازنشسته می شی! می ری یه دهکده ساحلی کوچیک! جایی که می تونی تا دیر وقت بخوابی! یه کم ماهیگیری کنی. با بچه هات بازی کنی! بری دهکده و تا دیروقت با دوستات گیتار بزنی و خوش بگذرونی.
قضاوت این داستان به شما بستگی داره................
مردى متوجه شد که گوش همسرش سنگين شده و شنوائيش کم شده است. به نظرش رسيد که همسرش بايد سمعک بگذارد ولى نميدانست اين موضوع را چگونه با او در ميان بگذارد. بدين خاطر، نزد دکتر خانوادگىشان رفت و مشکل را با او در ميان گذاشت.
دکتر گفت براى اين که بتوانى دقيقتر به من بگويى که ميزان ناشنوايى همسرت چقدر است آزمايش ساده اى وجود دارد. اين کار را انجام بده و جوابش را به من بگو: «ابتدا در فاصله ٤ مترى او بايست و با صداى معمولى مطلبى را به او بگو. اگر نشنيد همين کار را در فاصله ٣ مترى تکرار کن. بعد در ٢ مترى و به همين ترتيب تا بالاخره جواب دهد.»
آن شب، همسر آن مرد در آشپزخانه سرگرم تهيه شام بود و خود او در اتاق تلويزيون نشسته بود. مرد به خودش گفت الان فاصله ما حدود ٤ متر است. بگذار امتحان کنم. سپس با صداى معمولى از همسرش پرسيد: عزيزم شام چى داريم؟ جوابى نشنيد. بعد بلند شد و يک متر جلوتر به سمت آشپزخانه رفت و دوباره پرسيد: عزيزم شام چى داريم؟ باز هم پاسخى نيامد. باز هم جلوتر رفت و از وسط هال که تقريباً ٢ متر با آشپزخانه و همسرش فاصله داشت گفت: عزيزم شام چى داريم؟ باز هم جوابى نشنيد. باز هم جلوتر رفت و به در آشپزخانه رسيد. سوالش راتکرار کرد و باز هم جوابى نيامد..
اين بار جلوتر رفت و درست از پشت سر همسرش گفت: عزيزم شام چى داريم؟ زنش گفت: مگه کرى؟ براى پنجمين بار میگم: خوراک مرغ!
نتيجه اخلاقى:
مشکل ممکن است آنطور که ما هميشه فکر میکنيم در ديگران نباشد و شاید در خود ما باشد.
.jpg)
یه کاری کن که می تونی....
یه خونه شو تو ویرونی......
از این بیشتر نپرس از عشق
نمی دونم ، نمی دونی......
تو این تقویم دلمرده........
کسی اشکاشو نشمرده......
کجا دیدی که تنهایی........
غماشو با خودش برده ؟؟!!
یه کاری کن از این بیشتر......
نیفتم تو غم آخر
نذار شمع حضور من......
یه شعله شه تو خاکستر
نگو دوره ، نگو دیره.....
نگو این قصه دلگیره...
یه عمری رفته از دستم....
نیای عشق تو می میره
یه کاری کن که می تونی.....
یه خونه شو تو ویرونی......
از این بیشتر نپرس از عشق
نمی دونم ، نمی دونی..
تو این طنین دلمرده......
کسی اشکاشو نشمرده....
کجا دیدی که تنهایی
غماشو با خودش برده ؟؟!!!
بیان کنید ؟!
تعدادی گفتند : با " بخشیدن " عشقشان را معنا میکنند ...... برخی " دادن گل و هدیه : و
" ابراز حرفهای دلنشین " را برای بیان عشق عنوان کردند ! شماری نیز گفتند : " باهم بودن در
تحمل رنجها و لذت درک وجود یکدیگر " را راه ابراز عشق می دانند !
در این میان پسری برخاست و قبل از این که شیوه مورد نظر خود را برای بیان عشق مطرح کند ،
داستان کوتاهی را تعریف کرد :
یک روز زن و شوهر جوانی که هر دو زیست شناس بودند طبق معمول ، برای تحقیق به
جنگل رفتند . آنان وقتی بالای تپه رسیدند ، در جا میخکوب شدند !
یک ببر بزرگ ، جلوی آنان ایستاده و به آنها خیره شده بود ! شوهر تفنگ شکاری به همراه نداشت
و دیگر راهی برای نجات نبود !
رنگ صورت هر دو پریده و در مقابل ببر ، جرات کوچک ترین حرکتی نداشتند ! ببر آرام ، آرام بطرف
آنان حرکت کرد ، در همان لحظه مردزیست شناس فریاد زنان فرار کرد و همسرش را تنها گذاشت !
بلافاصله ببر به سمت شوهر دوید و چند دقیقه بعد ضجه های مرد جوان به گوش زن رسید ! ببر
براه خود ادامه داد و زن زنده ماند !
داستان که بدینجا رسید ، دانش آموزان شروع کردند به محکوم کردن آن مرد که : چرا
چنین کرد ؟! خوب بود میایستاد و مدافع همسر تنهایش میشد ! پسر با صدائی بغض آلود ادامه داد :
آیا میدانید آن مرد در لحظه های آخر زندگی اش چه فریاد میزد ؟
شاگردان حدس زدند : حتما از همسرش معذرت خواسته که او را تنها گذاشته است !
او پاسخ داد نه ، آخرین حرف مرد این بود : " عزیزم ، تو بهترین عشق و مونسم بودی ، دوستت
دارم ، از پسرمان خوب مواظبت کن و به او بگو پدرت همیشه عاشقت بود ! "
قطره های بلورین اشک صورت پسر را خیس کرده بود ، ادامه داد همه زیست شناسان
میدانند ببر فقط بکسی حمله میکند که حرکتی انجام دهد و یا فرار کند پدر من در آن لحظه وحشتناک
با فدا کردن جانش ، پیش مرگ مادرم شد و او را نجات داد ! این صادقانه ترین و بی ریاترین راه
پدرم برای بیان عشق خودش به من و مادرم بود !
<< نظر و ایده شما خوبان ، در ارتباط با ابراز عشق واقعی چیست ؟ ! >>
آموخته ام که
مهربان بودن، بسيار مهم تر از درست
بودن است.
آموخته ام که
هرگز نبايد به هديه اي از طرف
کودکي، نه گفت.
آموخته ام که
گاهي تمام چيزهايي که يک نفر ميخواهد
فقط دستي است براي گرفتن
دست او، و قلبي است براي فهميدن
وي.
آموخته ام که
راه رفتن کنار پدرم در يک شب تابستاني
در کودکي، شگفت انگيزترين چيز در
بزرگسالي است.
آموخته ام که
زندگي مثل يک دستمال لوله اي است،
هر چه به انتهايش نزديکتر مي شويم
سريعتر حرکت مي کند.
آموخته ام که
پول شخصيت نمي خرد.
آموخته ام که
تنها اتفاقات کوچک روزانه است که
زندگي را تماشايي ميکند.
آموخته ام که
خداوند همه چيز را در يک روز نيافريد
پس چه چيز باعث شد که من
بينديشم مي توانم همه چيز را در يک
روز به دست بیاورم.
آموخته ام که
چشم پوشی از حقایق
آنها را تغييرنمیدهد.
آموخته ام که
اين عشق است که زخمها را شفا مي دهد نه زمان.
آموخته ام که
وقتي با کسي روبرو مي شويم انتظار
لبخندي جدي از سوي ما را دارد.
آموخته ام که
هيچ کس در نظر ما کامل نيست تا زماني که
عاشق بشویم .
آموخته ام که
زندگي دشوار است، اما من از آن سخت ترم.
آموخته ام که
فرصتها هيچ گاه از بين نمي روند،
بلکه شخص ديگري فرصت از دست داده
ما را تصاحب خواهد کرد.
آموخته ام که
لبخند ارزانترين راهي است که مي
شود با آن، نگاه را وسعت داد...
چارلی چاپلین
اوه خدایا !!!!!!!! 
مرا به خاطر گله هایم ببخش...
من در (( سلامت )) هستم .. دنیا از آن من است
دو زندانی از پشت میله های زندان به بیرون نگاه می کردند......
یکی خاک را میدید و دیگری ستاره ها را.....................
انسان ورقه کاغذ نیست که آب رودخانه او را به هر جایی خواست بکشاند
بلکه انسان شناگری است ماهر که می تواند با دو دست (( اراده)) و (( اقدام)) در دریای بیکران زندگی به هر طرفی که خواست شنا کن.
( ویل کارنگی)
زندگی یک آغاز است
کوتاه یا بلند .سرخ یا خاکستری:
همه ی اینها سکویی برای آغازند. هیچ کس
نمی داند تا کجای زندگی پیش میرود.
بگذارید به ابد بیندیشم..خاطرات منو تو تاریخ است
من انسان ها را و انسان هامرا دوست میدارند
و این داخوشیست برای هر روز من...
باید به پیش بروم: امروز میروم تا تنها نمانم
شباب عمر عجب با شتاب می گذرد
بدین شتاب خدایا شباب می گذرد
شباب و شاهد و گل مغتنم بود ساقی
شتاب کن که جهان با شتاب می گذرد
به چشم خود گذر عمر خویش می بینم
نشسته ام لب جوئی و آب می گذرد
به روی ماه نیاری حدیث زلف سیاه
که ابر از جلو آفتاب می گذرد
خراب گردش آن چشم جاودان مستم
که دور جام جهان خراب می گذرد
به آب و تاب جوانی چگونه غره شدی
که خود جوانی و این آب و تاب می گذرد
به زیر سنگ لحد استخوان پیکرها
چو گندمی است که از آسیاب می گذرد
کمان چرخ فلک در کف کیست ؟
که روزگار چو تیر شهاب می گذرد..
.jpg)
